Każdego roku w rocznicę powstania warszawskiego mieszkańcy Warszawy przybywają licznie na Plac Piłsudskiego, aby wspólnie z artystami śpiewać pieśni powstańcze. Podczas okupacji stolicy i w trakcie samego zrywu piosenki odgrywały wyjątkową rolę. Pozwalały na chwilę oderwać się od ciężkiej, wojennej rzeczywistości, jednoczył Warszawiaków, a także stanowiły formę oporu.

Lato 1944 roku. Stefan Zawadzki mieszka wraz z rodziną w kamienicy na Woli. Jego ojciec, oficer WP, zginął w trakcie kampanii wrześniowej w 1939 roku. Pomimo obietnicy złożonej matce chłopak wstępuje do AK. Robi to za sprawą przyjaciółki z dzieciństwa, mieszkającej po sąsiedzku Kamy. Zadurzona w Stefanie dziewczyna marzy o wspólnej przyszłości. Zawadzkiemu podoba się jednak subtelna Alicja, zwana Biedronką, którą poznaje tuż przed wybuchem powstania. 1 sierpnia chłopak i jego ukochana wraz z Kamą, Góralem oraz Beksą trafiają do oddziału Kobry. Jako żołnierze jednej z formacji pokonują cały szlak bojowy - od Woli po Czerniaków. Po krótkiej euforii towarzyszącej pierwszym dniom zrywu młodzi Polacy doświadczają pełni grozy, rozpaczy, a także okrucieństwa wojny.

Ludzie opanowali prawie wszystkie zakątki Ziemi, a dzika fauna i flora nieustannie dostosowują się do tych zmian. Często walczy z nowym otoczeniem, ale niekiedy zadziwiająco dobrze przystosowuje się do nowych warunków.